Naar een breder begrip van leercultuur
E. van Es, M. van Mazereeuw, L. Polstra, A. Edzes
Doel van het artikel
Waar leercultuur vaak vanuit een sociaal perspectief wordt beschreven, heeft dit artikel als doel om een cultuurwetenschappelijke benadering te gebruiken. Met dit bredere begrip probeert het nieuwe, meer contextgevoelige instrumenten te ontwikkelen om leerculturen te stimuleren.
De gebruikte methode
In een assey wordt uiteengezet welke interventies aansluiten op de cultuurwetenschappelijke benadering van leercultuur.
De resultaten
De auteurs concluderen dat bestaande instrumenten voor het meten en stimuleren van leercultuur weliswaar bruikbaar zijn, maar onvoldoende inzicht bieden in de diepere structuur en diversiteit van leerculturen binnen organisaties.
Volgens hen kunnen cultuurwetenschappelijke methoden, zoals de Leergeschiedenis en Change Labs, dit aanvullen doordat zij niet uitgaan van vooraf vastgestelde normen, maar van de ervaringen, verhalen en rituelen die binnen organisaties al aanwezig zijn. Door deze praktijken te onderzoeken en gezamenlijk te interpreteren, wordt zichtbaar hoe medewerkers betekenis geven aan leren en ontwikkelen. Zo helpen deze methoden om de bestaande collectieve “geheugens” van organisaties te begrijpen en van daaruit nieuwe vormen van leren te laten ontstaan.
De auteurs pleiten daarom dat beleidsmakers en onderwijsprojectleiders meer investeren in het versterken van bestaande leerculturen, in plaats van te streven naar één uniforme, zogenoemd “positieve” leercultuur die van buitenaf wordt opgelegd.