Reeks Masterclasses Internationaal
Internationale inzichten voor een toekomstbestendig LLO-ecosysteem
Leven Lang Ontwikkelen staat wereldwijd op de agenda. Toch wordt er overal geworsteld met dezelfde vragen: Hoe bouwen we aan een ecosysteem waarin Leven Lang Ontwikkelen vanzelfsprekend is? Wie is er verantwoordelijk? En hoe voorkomen we dat het een optelsom blijft van losse initiatieven? Om daar antwoord op te vinden, verkennen we internationale perspectieven op Leven Lang Ontwikkelen en wat de oplossingen vragen van ons eigen denken en handelen.
In een tijd waarin digitalisering, krapte op de arbeidsmarkt en de nood voor nieuwe vaardigheden hoog is, zoeken kennisinstellingen wereldwijd naar nieuwe manieren om onderwijs, bedrijfsleven en overheid dichter bij elkaar te brengen. Samen met host Jo Chaffer onderzoeken we hoe samenwerking, flexibiliteit en gedeelde verantwoordelijkheid vorm krijgen op het internationale LLO-speelveld. Met haar jarenlange ervaring in onderzoek en praktijk rondom Leven Lang Ontwikkelen verbindt Jo Chaffer de internationale perspectieven aan de Nederlandse LLO-opgave.
Leren van Australië: relaties als fundament
We beginnen in Australië, bij de University of New South Wales (UNSW) Canberra, waar Leven Lang Ontwikkelen expliciet onderdeel is van de strategie van de universiteit. In gesprek met Professor Deborah Blackman, Associate Dean of Lifelong Learning, en David Schmidtchen, organisatiepsycholoog en LLO-expert, wordt snel duidelijk: een succesvol LLO-ecosysteem begint niet bij aanbod, maar bij relaties.
Volgens Schmidtchen ontbreekt het te vaak aan een gedeelde taal en een gezamenlijke aanpak. Organisaties, onderwijsinstellingen en beroepsonderwijs willen wel samenwerken, maar spreken allemaal een andere taal. ''We moeten naar een gedeeld begrip en een gezamenlijke aanpak.”
Hoe UNSW flexibiliteit én structuur combineert
Blackman laat zien hoe UNSW inzet op flexibele, stapelbare leerpaden en microcredentials, ontwikkeld samen met werkgevers. Niet alles kan ‘co-designed’ worden, maar juist bij kort en praktijkgericht leren is die samenwerking cruciaal. Tegelijk waarschuwt zij voor een valkuil die we ook in Nederland herkennen: flexibiliteit zonder structuur leidt zelden tot duurzame deelname.
“We hebben een strategie die ‘progress for all’ heet. Dat betekent dat we een ecosysteem moeten creëren waarin iedereen kan groeien, op het moment en tempo dat bij hem of haar past. Maar flexibiliteit alleen is niet genoeg: mensen zeggen dat ze zelfgestuurd online willen leren, maar zonder deadlines gebeurt er vaak weinig.”
Schmidtchen vult aan: “Bedrijven willen direct toepasbare kennis. Ze vragen: ‘Kun je me iets leren dat ik morgen kan gebruiken?’ Universiteiten moeten die brug slaan tussen theorie en praktijk. En het liefst zie ik een systeem waarin leren stapelbaar is, zodat mensen op verschillende niveaus kunnen instromen en doorgroeien.”
Verantwoordelijkheid: een gedeelde opgave
Wie is er verantwoordelijk voor ontwikkeling? Zijn het de medewerkers, werkgevers, HR of de onderwijsinstellingen? Een vraagstuk dat in Nederland ook heel herkenbaar is en in Australië zien ze dezelfde dynamiek. De belangrijkste les: LLO werkt alleen als verantwoordelijkheid expliciet wordt gedeeld en gedragen, ook in leiderschap en organisatiecultuur.
Schmidtchen gaat hierop door: “Bedrijven verwachten soms dat universiteiten ‘job ready’ mensen afleveren, maar ze moeten zelf ook investeren in de ontwikkeling van hun medewerkers. Het is een gedeelde opgave.”
Het gesprek sluit af met een intrigerend vraagstuk dat zich focust op de gedeelde verantwoordelijkheid: de ‘twilight zone’ – het grijze gebied tussen onderwijs en arbeidsmarkt, waar niemand echt de regie neemt.
“Het draait om het bouwen van relaties, het ontwikkelen van een gedeelde taal en het creëren van structuren die ruimte bieden voor maatwerk en innovatie. Maar misschien moeten we accepteren dat er altijd een ‘twilight zone’ zal zijn – een grijs gebied waar we samen blijven zoeken en leren.”
Professor Deborah Blackman
Welke inzichten raken het LLO-landschap in Nederland?
-
LLO vraagt niet om meer, maar om betere afstemming tussen bestaande initiatieven;
-
Samenwerking begint bij het ontwikkelen van een gedeelde taal tussen onderwijs en arbeidsmarkt;
-
Flexibel leren heeft structuur en begeleiding nodig om effectief te zijn;
-
Het grijze gebied, de twilight-zone tussen onderwijs en werken, is geen probleem dat zal verdwijnen, maar een ruimte die actief moet worden ingericht.
Deze podcastaflevering laat zien dat de uitdagingen waar we in Nederland voor staan niet uniek zijn en dat internationale voorbeelden kunnen helpen om scherper te kijken naar onze eigen aannames en keuzes.
Van podcast naar masterclasses: jouw toegang tot internationale LLO-inzichten
Luister naar deze aflevering en ontdek hoe internationale inzichten bijdragen aan een sterker, samenhangender LLO-ecosysteem in Nederland.
Het gesprek zal verdergaan op 4 maart tijdens onze eerste masterclass over onderwijsinstellingen in transitie, met senior leiders uit Australië, Nieuw-Zeeland en Nederland.
Houd onze kanalen in de gaten voor de aanmeldlink en meer informatie over het vervolg op de internationale dialoog!
Professor Deborah Blackman
Deborah Blackman is Associate Dean Lifelong Learning aan UNSW Canberra. Zij is verantwoordelijk voor de ontwikkeling van het aanbod aan korte cursussen, microcredentials en stapelbare leerroutes, en onderzoekt hoe deze programma’s in de praktijk werken. Als actief lid van de Public Service Research Group richt haar onderzoek zich op beleid, systeemverandering, prestatiemanagement en organisatie-effectiviteit. Haar centrale drijfveer: begrijpen waarom dingen niet werken zoals de theorie voorspelt, en van daaruit nieuwe oplossingen ontwikkelen voor effectieve kennisoverdracht en organisatieverbetering.
Professor David Schmidtchen
David Schmidtchen is Professor of Practice in Public Sector Management aan UNSW Canberra. Met ruim dertig jaar ervaring in het Australische leger, consultancy en overheid, werkt hij aan het ontwerpen en realiseren van transformatie via professionele educatie, organisatieontwikkeling en gedragsverandering. Zijn onderzoek en praktijk richten zich op het versterken van leiderschap en management in de publieke sector, waarbij hij academische inzichten koppelt aan praktijkervaring. Schmidtchen schrijft en spreekt regelmatig over werk,
organisatieverandering en de uitdagingen van de moderne arbeidsmarkt.
Erkenning van het land (Acknowledgement of Country)
This interview took place in what is now known as Canberra. We acknowledge the Ngunnawal people as traditional custodians of the land we met on and pay our respects to their elders past and present and extend that respect to other Aboriginal and Torres Strait peoples with us today. We acknowledge and resepect their continuing culture and the contribution they make to the life of this country. And wherever we are in the world we acknowledge the shoulders we sit upon in developing our knowledge and practice, and in the re-telling and re-hearing of stories, that remind us of our custodianship for this tiny moment in time, and for the old wisdoms from which we hope to build new expertises.
Updates ontvangen
Laat je contactgegevens achter en krijg updates van alle ontwikkelingen en bijeenkomsten die wij organiseren.